Εδώ ερχόταν και ο Σαββόπουλος με την παρέα του και ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας του… άφηνε τα κλειδιά γιατί βαριόταν να τους περιμένει να τελειώσουν τα τραγούδια τους. Ανθηρή και ζωηρή και σήμερα μαζεύει στην υπέροχη στεγασμένη αυλή της παρέες από το μεσημέρι μέχρι αργά το βράδυ και τις ταΐζει ωραία αρνάκια ριγανάτα, ντολμαδάκια, συκωταριές αλλά και μαεστρικά ψημένα κρεατικά σχάρας. Και η παλιά πλακιώτικη ταβέρνα, είναι όμως ένα ιστορικό κομμάτι της πόλης και της νεότερης ιστορίας μας. Σήμερα εξακολουθούμε να πηγαίνουμε για τα παϊδάκια-εγγύηση και τις τρυφερές μπριζόλες, τις πατάτες που κόβουν ακόμα στο χέρι, τα τραγανά και αρωματικά κεφτεδάκια και τη ζεστασιά εκείνου του χαμηλοτάβανου δωματίου που έχει ζήσει ένα σωρό ζωές. Το ημερολόγιο έγραφε 1982 όταν ο Κώστας Δήμας πήρε την απόφαση να μετατρέψει το πατρικό του σπίτι, πολύ κοντά στο ναό του Αγίου Δημητρίου, σε ταβέρνα.

• Το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας γίνεται «εισιτήριο» για τα βραβεία BAFTA
• Μια φινετσάτη κοσμοπολίτικη γωνιά με μοναδική γευστική κουζίνα, πλούσια επιλογή από ορεκτικά, κρεατικά, ψάρια και σπιτικό μαγειρευτό φαγητό.
• Ο Θόδωρος Λινάρδος και ο γαμπρός του Παναγιώτης Καραβίτης, ξεκίνησαν το μαγαζί το 1926 ως καρβουνιάρικο και συνέχισαν έτσι μέχρι τη δεκαετία του ’40, για να εξελιχθεί τελικά σε ταβέρνα μετά το ’50.
• Τα παϊδάκια τους είναι από τα καλύτερα που έχω φάει σε αθηναϊκή ταβέρνα, κομμένα λεπτά και ψημένα μαστόρικα.

Αθήνα: 10 μεζεδοπωλεία και ταβέρνες του κέντρου που αξίζει να επισκεφτείς

Το καλαμάρι ήταν φρεσκότατο, πρωινό, τηγανισμένο με προσοχή, τόσο που πιο πολύ θύμιζε τεμπούρα. Τα υπόλοιπα τα παραγγείλαμε μέσα στην κουζίνα αφού μας τα έδειξαν, τα ζύγισαν και μας πρότειναν τις σωστές ποσότητες. Περιποιημένη και καλαίσθητη, με το ξύλο να επικρατεί – καμιά σχέση με την κλασική ψαροταβέρνα. Το κοκορέτσι (που αρωματίζεται και με λίγο δυόσμο), επίσης σε γενναία δόση, και τα παϊδάκια-αφρός είναι τα πιο διάσημα πιάτα, το πρώτο σούβλας φυσικά και τα δεύτερα στη σχάρα. Όσο για τις θηριώδεις μερίδες με την απρόσμενα νορμάλ τιμή, ο Χριστόφορος μας ενημερώνει πως το κρέας ζυγίζεται ψημένο και όχι ωμό, πριν ψηθεί.

Αυτές είναι οι 41 ταβέρνες στο κέντρο της Αθήνας που ξεχωρίσαμε

Το μεζετζίδικο – τσιπουράδικο «Δεμίρης» βρίσκεται στη Νέα Ιωνία, τη συνοικία των Μικρασιατών προσφύγων στη βορειοδυτική πλευρά του Βόλου. Εδώ και τέσσερα χρόνια η Φιλίτσα – που στο νησί έγινε Φιλιώ – μαγειρεύει το καλοκαίρι στη Σχοινούσα πιάτα που ερχομος αφιξη δεν βρίσκεις εύκολα στις Κυκλάδες, ακόμα και στα γκουρμεδιάρικα εστιατόρια! Χαμογελαστή με όμορφα μάτια και καλό χέρι στο μαγείρεμα, ήταν αυτή που μετέτρεψε τις τοπικές γεύσεις προς το πιο δημιουργικό και το αποτέλεσμα και στα δυο μαγαζιά ήταν εκρηκτικό. Εξαιρετική σπιτική κουζίνα με τα εθνικά μας μαγειρευτά φαγητά. Χαμένη μέσα στους μπαξέδες η ταβέρνα «Στου Κώστα» θυμίζει τις κλασικές ταβέρνες της επαρχίας, με αναρτημένες σημαίες της Ελληνικής Επανάστασης, “Ταν ή επί τας” ,“Εν τούτω νίκα” του Βυζαντίου, αλλά και με φωτογραφίες Καζαντζίδη!

Εδώ, σερβίρουμε τις ζωντανές γεύσεις της Κύπρου με αγάπη – παραδοσιακά πιάτα φτιαγμένα από τα πιο φρέσκα τοπικά υλικά, από ζουμερά κρέατα στη σχάρα μέχρι ακαταμάχητους μεζέδες. Καλώς ήρθατε στην ταβέρνα Tochni, όπου κάθε επισκέπτης είναι οικογένεια. Μαγειρεύουμε όλα τα φαγητά μας καθημερινά φρεσκομαγειρεμένα, καθώς θέλουμε να προσφέρουμε την πλήρη γεύση σε όλα τα πιάτα μας. Σκαρφαλωμένο σε ένα λόφο με θέα το ιστορικό χωριό Τόχνη, ένα από τα παλαιότερα και πιο όμορφα πετρόχτιστα χωριά της Κύπρου, η τοποθεσία μας προσφέρει ένα κεντρικό σημείο στο νησί, σε ιδανική τοποθεσία ανάμεσα στη Λεμεσό, τη Λευκωσία και τη Λάρνακα. Σε τούτο εδώ το καπηλειό ο μπαρμπά Μήτσος με τη λευκή παστρικιά στολή, ένας λειτουργός που μιλάει με τις πράξεις του, μάς ταΐζει το βίωμά του, να χορτάσει η ψυχή μας, να πάμε στην ευχή του Θεού.

7 Θάλασσες: για ένα εξαιρετικό φαγητό και αξέχαστες αναμνήσεις σε ένα από τα πιο γραφικά μέρη της πόλης

Παλιά βαρέλια, μεζέδες, σούπες και μαγειρευτά σε μια ταβέρνα με ιστορία από το 1968 και αύρα παλιάς ελληνικής ταινίας Αν και μακριά από τις δημοφιλείς πιάτσες εξόδου, η υποδειγματική off Broadway ταβέρνα γράφει εδώ και τριάντα χρόνια τη δική της ιστορία…. Κλασική ταβέρνα με σπιτικές γεύσεις για όλα τα γούστα. Παραδοσιακή ταβέρνα από το 1967. Απλή, προσεγμένη ταβέρνα με πέτρα και ξύλο στη σάλα, που βγάζει τραπέζια σε μια πλακόστρωτη αυλή, η οποία βλέπει στη θάλασσα.

Ταβέρνα «Κορυφή»

Στη Δρακώνα Κεραμειών, σε μια καταπράσινη πλαγιά των Λευκών Ορέων βρίσκεται η ταβέρνα του Στέλιου Τριλυράκη, ο επονομαζόμενος “Ντουνιάς”. Η ταβέρνα Λίντα βρίσκεται πάνω σε μια μαγευτική αμμουδιά, σ’ έναν όρμο περιτριγυρισμένο από άγρια βράχια και απότομους λόφους γεμάτους φρύγανα, όπου παρατηρείς δεκάδες κατσίκια να βόσκουν ακροβατώντας πάνω στα γκρεμά. Η ταβέρνα «Semiramis» βρίσκεται στα στενάκια της παλιάς πόλης, κάπου στο λαβύρινθο του μύθου και του χρόνου, κάπου εκεί που η μαγεία σμίγει με την παράδοση και η γεύση συναντά τη φαντασία. Ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, εξαιρετικά έπιπλα και λειτουργικά αντικείμενα που κάθε άλλο παρά ταβέρνα θυμίζουν.

Ζεστή ατμόσφαιρα, εξαιρετικό σέρβις. «Ταβέρνα ο Σπανός — μια ταβέρνα στα Πατήσια που σε γυρίζει πίσω στο χρόνο» Μια ταβέρνα που γυρίζει τον χρόνο πίσω — για όσους θυμούνται πώς μύριζε η Αθήνα. Ανάμεσα στις κορυφαίες επιλογές για κρέας στην Αθήνα, ο Σπανός δεν θα μπορούσε να λείπει. Τα παϊδάκια που σε κάνουν να ξεχάσεις όλα τα άλλα — Athens Voice.

Ήταν την δεκαετία του 1890 όταν άνοιξε τις πόρτες του για πρώτη φορά μια μικρή ταβέρνα στην περιοχή της Παλαιάς Πεντέλης. Στη ζεστή και οικεία ατμόσφαιρα η κυρία Μαρία αναπολεί και αφηγείται την ιστορία της οικογενειακής ταβέρνας. Θυμάμαι που όταν ήμασταν μικρές βοηθούσαμε τους γονείς μας να τα πλύνουν. Το σκηνικό ίδιο και απαράλλαχτο, με τα βαρέλια να αποτελούν βασικό χαρακτηριστικό του μέρους. Η αθηναϊκή του αυλή ξεχωρίζει όταν καλοκαιριάζει, παρά το γεγονός ότι και η ανακαινισμένη πλέον σάλα κρατάει ακόμα μια εσάνς από την ιστορία του μαγαζιού που ξεκίνησε το 1940. Από τα τραπέζια της ταβέρνας πέρασαν καλλιτέχνες και πολιτικοί της εποχής, με πιστούς θαμώνες μέχρι τώρα.

Γενναιόδωρος στην ποιότητα των πρώτων υλών -λαχανικά που καλλιεργεί ο ίδιος στο μποστάνι του, τυροκομικά και κρέατα από τη Νάξο, γλυκά από τη μάνα του- δημιούργησε από κοινού με τον σεφ Νίκο Γκούμπλια ένα μενού “ελληνικής δημιουργικής κουζίνας” με έθνικ επιρροές. Μια σειρά από δέντρα με μια πυκνή φυλλωσιά φροντίζουν να δημιουργήσουν μια προστατευτική σκιά στη φωτεινή αυλή της ταβέρνας Αξιώτισσα. Στην πορεία προστέθηκαν και κάποιοι λίγοι μεζέδες, αργότερα έγινε ταβερνείο και στα τέλη του 20 αιώνα, την δεκαετία του 1990 την σκυτάλη παρέλαβε ο Γιάννης Λινός και διαμορφώθηκε η ταβέρνα στην σημερινή της μορφή στον οικογενειακό χώρο όπου παλιά στεγαζόταν η ποτοποιία Λινού. Στην Βορειοανατολική πλευρά της παραλίας Γομάτι στην Βόρεια Λήμνο – 2χλμ μετά την διασταύρωση προς τις Αμμοθίνες, την μοναδική “έρημο” της Ευρώπης- βρίσκεται το «Φλωμάρι», ένα πανέμορφο ταβέρνακι, στην κορυφή ενός λοφίσκου που αγναντεύει την θάλασσα. Τα πιάτα τους από ντόπια κυρίως υλικά εποχής, όπως είναι τα μανιτάρια, τα σπαράγγια, τα χόρτα και άλλα. Στα δύο τρίτα της διαδρομής του οδοντωτού τραίνου Διακοφτό-Καλάβρυτα βρίσκεται ο σταθμός του Μέγα Σπηλαίου.

Θα βρείτε κυρίως κρέας, χωρίς όμως να λείπει το ψάρι. Εκείνης δηλαδή που θα είχε προσεγμένο φαγητό βασισμένο πάνω σε ελληνικά προϊόντα, ψαγμένα εμφιαλωμένα κρασιά και ατμόσφαιρα και τιμές ταβέρνας. Αγαπημένη ταβέρνα φοιτητών (και όχι μόνο), ιδανική για αξέχαστα βράδια με κρασί και τα θρυλικά κεφτεδάκια της Γιαννούλας.

Του Νικόλα Γεωργιακώδη Μπορεί η Αθήνα να προσφέρει μια τεράστια γκάμα επιλογών για ταβερνο-καταστάσεις, όμως και τα Βόρεια Προάστια δεν… μασάνε. Όσες βόλτες και να έχετε κάνει στην Αθήνα, πάντα υπάρχει χώρος για να την περπατήσετε λίγες (ή και πολλές) φορές ακόμη! Ο κινηματογράφος Ατενέ λειτούργησε για πρώτη φορά το 1965, ενώ αργότερα κηρύχθηκε διατηρητέος από το Υπουργείο Πολιτισμού.